x

#AnnelerGünü paylaştıkça çoğalıyor mu?

Yaklaşık 14 yıldır annemle ayrı şehirlerdeyiz… Birlikte geçirdiğimiz birkaç hafta dışında senenin günlerinin çoğunu ayrı geçiriyoruz. Çoğunlukla ayrı olduğumuz günlerden biri de Anneler Günü ve bu, bugüne kadar ciddi bir sorun değildi.

14 Mayıs Pazar günü yani dün, Facebook haber akışım ve Instagram’ıma her göz atışım, annemi biraz daha özletiyordu. Ne yalan söylemeli, Anneler Günü’ne pek ısınabilen biri olmadım hiç. Bana göre böyle günler, gündelik hayatın koşuşturmasına kapılıp, önceliklerini unutan insanlar içindi ve ben böyle biri değildim/olmamlıydım. Yine de annem etrafındaki diğer anneler bu günü kutlarken bekler diye, Anneler Günü’nde mutlaka evine “sürpriz” hediyeler gönderiyoruz. Günün ilerleyen saatlerinde, Face Time ve şimdi artık WhatsApp video ile görüntülü konuşuyoruz. Elbette hepimizi mutlu eden bir gelenek bu…

Son birkaç yıldır annemin etrafında Anneler Günü kutlayan anne sayısı katlanarak artıyor. Facebook ve Instagram dışında anneme ulaşabilen sosyal ağ yok ve annem o gün paylaşılanlardan çok etkileniyor. Facebook’un resmi verilerine göre, Anneler Günü, 2016 yılında 105 milyon paylaşımla bir günde Facebook’ta diğer konulardan daha fazla paylaşımı getiren başlık oldu. O gün Facebook üzerinden 850 milyon fotoğraf ve video paylaşıldı.

Benim geçiş jenerasyonum ve benden sonrakiler sosyal ağ romantizmine “cool” bir şekilde omuz silkebiliyor fakat annem ve onun kuşağı için orada zaman genişliyor. Paylaşılan her bir fotoğrafa dikkatlice bakıp, fotoğrafın kadrajından ve havalı olup olmadığından çok içindekilerle ilgileniyorlar. Kimseyi umursamadan hissetmeye devam edip, bunları yorumlarında dile getiriyorlar. Yakın gözlükleriyle minik beğeni tuşunun yerini ararken, şimdi bir de tepkilere alışıyorlar. Emoji kullanmak konusunda hepimizden belki daha dikkatliler.

Anneler Günü ve sosyal ağların bizi eyleme geçirme gücü

Anneler Günü’ndeki paylaşımlarda gözler onlara dönüyor. Birçok arkadaşımın annesine ne kadar benzediğini o gün fark ediyorum. Bir an için yanımda annemin olmasını istiyorum ve bu, tüm istemelerimden farklı olarak, partiye katılma coşkusundan kaynaklanıyor. Annemle güzel bir selfie çekip, ben de, paylaşmak istiyorum. Nasıl güdülendiğimi fark ettiğimde, paylaşım yapmak yerine, yazmaya koyuluyorum… Öyle ya da böyle sosyal ağların Anneler Günü’nü daha fazla önemsemizi sağladığını düşünüyorum. Derken aşağıdaki gibi bir paylaşımla karşılaşıyorum:

Söylemeye çalışmadığım bir şey varsa bu da o…. Anneler Günü paylaşımlarımızın annelerimizle ilgili değil, sadece paylaşım kültürümüzle ilgili olduğunu düşünenlerin sayısı hiç de az değil. Annenin özne olması gereken bir günde, bir paylaşım nesnesine dönüştüğünü iddia ediyorlar. Fakat annelerin de bu paylaşımı yapan, yapılmasını isteyen taraf olduğunu unutuyorlar. Facebook hesabı olmayan annelerin öyle ya da böyle Face’ten haberdar olduklarını ve burada görünmekten herkes gibi bir keyif aldıklarını görmezden geliyorlar… İnsanların Facebook’ta annelerine hediye göndermediğini, daha fazla kişinin annesiyle görüşmek için sokağa çıktığını, görmüyorlar… Oysa tamamen sanal olduğu iddia edilen bir güdülenme varsa, bunun fiziksel eylemle sonuçlanma şansı gittikçe artıyor. Anneler Günü’nde, tıpkı protestolarda olduğu gibi, sosyal ağların eyleme geçirme gücünü gözlemleyebilirsiniz, eğer isterseniz.

Hislerimizin bir formu yok, onları dilediğimiz kalıba sokabiliyoruz, bu yüzden hala hissedebilen canlılarız. Annelik ve Anneler Günü de öyle. Eskiden Anneler Günü’nde annenizi aramamak bir pişmanlık unsuruysa, bugün bu, annenizle birlikte paylaşmadığınız bir selfie olabiliyor…

Yorumlar (4)

  1. Yazıyı okuduktan sonra yazarın kim olduğuna bakmadan kesin “Merve Kara” dır dedim gerçekten te öyleymiş,

    Anlayan anladı.

    Cevapla
  2. Güzel yazı , ben anneler günü sevgililer günü babalar günü gibi tamamen kapitailst sistemin uydurduğu günlerin hiçbirini umursamıyorum annemi aramak hediye göndermek için özellikle o günleri beklemiyorum sanki bir zorunlulukmuş gibi bize dayatıyorlar, annem e değer veriyorsam onu mutlu etmeye çalışıyorum yılın 1 gün paylaşım nesnesi yapmıyorum keza diğerleri içinde öyle.. ” inandığınız gibi yaşamazsanız yaşadığınız gibi inanmaya başlarsınız ” sözü her geçen gün daha da çarpıyor beni.

    Cevapla
  3. Bir gün değil her gün hatırlanmasına vesile olsa faydalı olur. Ancak paylaşımlar amaca vasıl olmuyor malesef.

    Cevapla
  4. Bu hafta annenin yanına onu görmek için gitmemiş olmanın günah çıkartması sanki bu yazı. Selfie çekilip paylaşmak zorunda değilsin. Ama o kadınlar o çocukları bekliyor… ‘Ben bu günlere karşıyım yaaa’ tribini de anlamıyorum, sanki normalde çok vakit ayırıyor gibi bir gün değil her gün geyiğinden vazgeçin bence bu kafada olanlar.
    Herkes çocuğuyla bu bahaneyle buluşmuşken o insanların yalnızlıklarına üzülüyorum… Yarın onların yerinde siz olup buna bozulduğunuzu inkar edeceksiniz doğal olarak…

    Cevapla

Bir Cevap Yazın